| omom (",)'s profileomom's spacePhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
omom's space10/5/2007 ชวนชมหนีออกจากบ้าน!!!เมี๊ยว เมี๊ยวๆๆๆ ชวนชม ชวนชม ชม ชม
อยู่ไหนลูก ชม...
ชวนชมหนีออกจากบ้านตั้งกะสามทุ่ม...
ออกไปช่วยหากันทั้งบ้าน (เต้าหู้ด้วย) ร่วมด้วยนวกนกที่มาพักผ่อนตามอัธยาศัยอีกคน
เจอแล้ว!! อยู่บ้านฝั่งตรงข้าม ที่ไม่มีคนอยู่
เอ..แต่ใช่ชวนชมป่าววะ..ไม่แน่ใจ
โอมเอาไฟมาส่อง นวกนกเอาไม้มาเขี่ยๆๆ แม่เอาขนมมาล่อ
ใช่ด้วย...ชม ชม มานี่!!
ค่อยๆกลิ้ง..เอ้ย..เดินเข้ามา
แต่พอเหนหน้าหนก ตกใจ..วิ่งหนีไปในความมืด หายไปเลย..
เอาเหอะ มันคงเครียดอยากอยู่ตัวเดียว ปล่อยมันซักพักละกัน
ผ่านไปอีกชั่วโมง...โอมกะหนก ออกไปหาใหม่...เจอแล้วๆๆๆ
ขณะที่ร้องเรียกกัน ทันใดนั้น...มีแมวหนุ่มสีขาวดำ ปรากฎกายออกมาตามเสียงร้องเรียก
มาจากไหนวะ...
ทันใดนั้น(อีกครั้ง)..ชวนชม แมวแก่เก๋าที่สุดในซอย ไม่ยอมให้ใครมาล่วงล้ำถิ่นตน
กระโจนเข้าต่อสู้ อย่างไม่กลัวเกรง ต่อสังขารที่ปาเข้าไป 17 ปี (อีแก่เอ้ย) แต่แล้วก้อหายไปในความมืดอีกครั้ง
ลุ้นกันอยู่แป๊บนึง..ไม่น่าเชื่อสายตา
แมวตัวที่วิ่งหนีออกมาไม่ใช่ชวนชม...ชวนชมชนะโว๊ยยย แมวแก่เก๋าเกมกว่ากันเยอะ..55 แมวนู๋เองค่ะ
แต่...ชวนชมก้อไม่ออกมาอีกเลย
จน
จน
จน
จน...อีหนกหลับไปแล้ว
จน...แม่ขึ้นไปนอนแล้ว
จน...ปิดไฟแล้ว
แต่ด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดซึ้ง...จากน้องโอม ที่รักและเอ็นดูมันที่สุดในบ้าน
ยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ไห้ตอม...กูแกล้งมันได้คนเดียว555
แอบแง้มประตูดู...จ๊ะเอ๋
เมี๊ยว เมี๊ยว มาแล้ว กลับมาแล้ว...ชวนชมร้องเรียกอยู่หน้าประตู
กลับมาในเวลาตีหนึ่งกว่า..วันที่ 5.10.50
(ยังไม่ทันได้แจ้งความเลย..แอน)
โธ่เอ้ย..อีแมวแก่ ทำเป็นเครียด หนีออกจากบ้าน เรียกร้องความสนใจ
ไปได้กี่ชั่วโมงล่ะ 3 ชั่วโมงเอง..ไม่แน่จิงนี่หว่า
ก้อบอกแล้ว...ว่ามันรักสบาย นอนที่อื่นไม่เปนหรอก ต้องนอนนุ่มๆ นิ่มๆ อุ่นๆ
ทำมาเปนติสต์แตก..ออกไปกินลมชมวิว
โธ่ หิวอ่ะดิ่..กลับมากินใหญ่เลย หาเอาข้างนอกไม่เปนอ่ะดิ่
จอกว่ะ..วันหลังห่อข้าวกะถุงนอนไปด้วยนะ จะได้ไปนานๆหน่อย จะหนีทั้งที..
สุดท้ายแกก้อต้องกลับมาหาชั้น...555
9/9/2007 กำลังใจ..เหน็ดเหนื่อยและเนือยๆกะชีวิตทีสิสมาพักใหญ่ และก้อคงจะเปนต่อไปเรื่อยๆ จนเกือบจะตลอดไป
เฮ้อ...ทำไงดี (แรงใจไม่มีนี่หว่า)
ก้อเป็นกันทุกคนแหละใช่ม๊า เอาเหอะนะ ได้แต่บอกกันไปว่า สู้ๆๆ
เด๋วมันก้อผ่านไป..บ่นไปก้อเท่านั้น จิงป่ะ...เอาวะ อีกนิดเดียว
มาว่ากันเรื่องแรงใจ...หาได้จากไหน?? ต่างคนต่างที่มา ต่างความหมาย ต่างความรู้สึก
จากเพื่อน จากพี่ จากคนรัก ครอบครัว ห้องสมุด หนังสือ เพลง ถนน โทรสับ----
กำลังใจดี..ก้อว่ากันไป
ไอ้ที่ไม่มี..ก้อหากันไป
ไอ้ที่เคยมี...ก้อคิดถึงกันไป----ได้แค่นั้นจิงๆ
ส่วนไอ้ที่หวัง...ก้อได้แต่หวังกันต่อไป...
ps. ยังหวังจะได้กำลังใจดีดี จากใครบางคนอยุ่นะ
วันนี้เลยออกไปหากำลังใจ++ ที่รู้อยู่ว่ามีให้อย่างล้นปรี่ ขอบคุณเพื่อนๆนะ
แต่ดูแล้วคิดถึงจัง!!!
 หากความรักเกิดในความฝัน
เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินได้บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป โดยไม่รู้จักเธอ!! 7/28/2007 ปลื้มยินดีด้วยกะพี่ๆชาว 09
.
.
แอบปลื้มกะ LA01
ดีใจ..ที่มีพี่ๆให้ก้าวตาม
.
.
แอบคิดถึงเนอะ
.
.
สู้กันต่อไป LA02
พี่เค้าปูทางไว้รอแล้ว!!!
 ตื่นสายอ่ะ ไม่ได้ยินดีกะพี่หลายคน แต่ดีใจด้วยใจจิง เวลามันผ่านไปเร็วมากเลยเนอะ
วันที่ต้องเป็นพี่ปี 5 มันแอบเหงาอยู่นะ..
เหนื่อยกันทุกคน
สู้ๆๆ
7/16/2007 ที่สุดแล้ว!!!หากฉัน เลือกที่จะยื้อต่อไป
PS. ถ้ายังรักกันพูดได้คำเดียวว่ารัก แต่ถ้าไม่รักมันพูดได้สองคำคือ ไม่รักกับไม่รู้ แล้วจะพยายามไปเพื่ออะไร???
7/15/2007 เกือบละ (หรอ)แสนสาหัสกะทีสิส...อีกนิดน่ะ
เกือบละ
เกือบละ
.
.
.
.
ยากจัง!! มันเกินความสามารถกูแล้ว
ทีสิสไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต..แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต (หลอน)
เหนื่อยอ่ะ..เหนื่อยจิงๆ
ขอโทดนะที่ช่วงนี้งอแงไปบ้าง...ขอโทดนะคะ TT
Ps. thank u นะพวกแก ที่อุดส่าห์ไปลากมาจากหอสมุด (ใครบอกว่าไม่ว่าง คิดกันไปเอง++)
ขอบคุนที่ทำให้ชีวิตยังมีสีสัน...หนุกดีๆ
คราวหน้า..ไปชลบุรีนะ (จะได้ทำงานด้วย)
 แอบดีใจด้วยกับทางที่เลือกเดิน..กับสิ่งที่ควรจะเป็น
เห็นแล้ว...สบายใจ
ยิ้มได้...ยิ้มด้วย
Good Luck
เราไม่เคยจะรักกัน
มีแต่วันที่อ่อนไหว ผ่านเลยไปและไม่เคยจะกลับมา เป็นแค่ความประทับใจ ที่ยังคงแน่นหนา มีแต่ฝนมีแต่ฟ้าที่เข้าใจ เท่านี้จิงๆ 6/29/2007 หนักหนาแอบเหนื่อย...แอบเครียด...แอบท้อ
จะไปต่อยังงัยดี...พูดไม่ออก
อยากจะพัก..แต่หยุดไม่ได้
ทำงัยดี!!
ไม่มีแรงแม้แต่จะบ่น...หมดแรง
ขอ
ขอ
ขอ
.
.
.
กำลังใจล้วนๆ
Ps. เหนื่อยเหมือนกันใช่มั๊ย ถ้าไม่ไหวจิงๆจะไปร้องไห้ให้ฟังนะ..ตอนนี้ต้องหัวเราะให้ดังๆ จิงมั๊ย!!!
( อาทิดหน้าไปเที่ยวกัน..ไปกันก่อนนะ  ) 4/10/2007 Happy BirthdayHappy Birthday to me!!
ขออธิฐานหน่อยนะ.................................................
แก่ขึ้นอีกปี...เค้าอายุ 22 แล้วนะ
โตขึ้นด้วยวัยและประสบการณ์ (จิงหรอ???)
หลายๆอย่างสอนให้รู้จักคน รู้จักโลกและรู้จักตัวเองมากขึ้น
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
สำหรับบางมุมที่เราเพิ่งได้พบกัน
ขอบคุณนะ
ดีใจนะที่มีพวกแกเปนเพื่อน ตลอดมาและตลอดไป ซึ้งใจจิงๆที่อยู่ข้างๆกันเสมอ
(กูสุข มึงสุขด้วย..กูทุกข์ มึงทุกข์ด้วย งั้นกูต้องสุขใช่ม๊ะ มึงจะได้ไม่เดือดร้อนกัน)
ขอบคุณสำหรับของขวัญและถ้อยคำดีดีมากมาย (ขอบคุณนะคะ)
ขอบคุณที่ยังไม่ลืมกัน...แม้เราจะไม่ค่อยได้เจอกันก้อตาม (คิดถึงพวกแกนะ)
ขอบคุณนะ...สำหรับความห่วงใยและทุกๆอย่าง
(กูยิ้มได้แล้ว)
ขอบคุณนะคะ...ที่อดทนและดูแลมาตลอด จะพยายามไม่ดื้อ ไม่งอแงนะคะ (",)
(อย่าลืมของขวัญนะ)
..................................
ขอให้ฟ้าหลังฝนสดใสกว่าทุกวัน
(วันนี้ฝนตกด้วยซิ)
ps.เด๋วเลี้ยงวันเกิดพร้อมอีดู๋นะ...รอก่อนละกัน 3/21/2007 คิด คิด คิดปิดเทอมแล้ว...ดีใจจัง
ดีใจได้สองวัน สองวันเท่านั้น
เบื่อว่ะ...เหงาด้วย
ไม่เหนมีไรทำเลย (แหม!! เวลามีไรให้ทำก้อไม่ทำ...พอไม่มีไรทำมานั่งเบื่อ...คนเรา)
เพื่อนๆ (สามเสน)...จบกันหมดแล้วดิ่...เซงเลย อิจฉาอ่ะ ทำงานเก็บเงิน...แล้วพาเค้าไปเที่ยวด้วยนะ
วันก่อนโทรไปหาเพื่อนเก่ามา :
เฮ้ย...แก..เบื่อหว่ะ เหงาด้วย หาแฟนให้คนดิ เอาดิ่...มึงจะเอาแบบไหนอ่ะ เอาแค่ perfect ก้อพอ ได้..กูหาให้มึงแปดคนเลย แต่ไม่เอา perfect ได้ป่ะ ยี่สิบคนเลยก้อได้อ่ะ ไม่เอาอ่ะ...กูขอดีดี คนเดียวพอ มึงจะเอาอะไร...ชีวิตคนไม่ได้สำเร็จรูปเหมือนบะหมี่นะ ขนาดมึงกินมาม่า สำเร็จรูปละ...มึงยังต้องปรุง อร่อยละ...มึงยังต้องใส่หมู ใส่หมูละ...มึงยังต้องใส่ผัก...แล้วมึงก้อยังต้องเอาใส่ปาก (อันนี้ฮา) ขนาดสำเร็จรูปแล้ว มึงยังไม่พอใจเลย แล้วอย่างไหนมึงถึงจะเรียกว่า perfect วะ......
คิด คิด คิด...จิงของมัน!!! แล้วถ้าบะหมี่มันอร่อยแบบไม่ต้องเติม...คนคงกินกันทั้งโลก มันก้อคงไม่เหลือถึงกูอยู่ดี !!! (แต่มันไม่มีหรอก 555)
ps.มีคนถามกู ว่ากูยังคุยกะมึงอยู่อีกหรอ...คุยดิ่ คุยเรื่อยๆแหละ ถึงจะไม่เจอกันมาสี่ปี โทรหาก้อน้อย ก้อเฉพาะเวลาที่ต้องการเสียงหัวเราะและกำลังใจ ไม่เคยคุยเรื่องมีสาระ...ไร้สาระล้วนๆ ที่สำคัญ...กูได้เปนกู ในแบบที่มีแต่มึงที่เท่านั้นที่เคยเห็น (มึงอย่าบอกใครนะ...กูอาย) แต่ทุกครั้ง...น้ำตากู มันก้อกลายเป็นเสียงหัวเราะที่ทำให้กูนอนหลับฝันดี...ขอบคุณนะ ถึงกูจะรู้ว่า มึงไม่ได้อ่านหรอกเพราะมึงไม่เล่นเอ็ม แต่ถ้ากูบอกมึงตรงๆมึงก้อคงด่ากูกลับ เอาเป็นว่า ขอบคุณจิงๆ ที่เป็นเพื่อนกับกูมาเจ็ดปี...ทนกู ยอมบ้าๆบอๆกะกู ยอมรับโทรสับกู...กูรักมึงนะ...
3/11/2007 กูมาแล้ว....มาแล้วววว...กูมา tag ให้พวกมึงละนะ จิงๆจะ tag ให้ตั้งนานละอ่ะ แต่คิดไม่ออก ก้อเหนว่ากูก้อเล่าให้พวกมึงฟังแล้วทุกเรื่อง...จิงป่ะ ก้อพวกมึงเปนเพื่อนกูนิ!!! เรื่องที่กูไม่เคยบอก....เออ
เรื่องที่หนึ่ง...ตอนเด็กๆ (สมัยอนุบาลได้มั้ง) กูเกเรมากเรยนะ เป็นนักเลงเลยแหละ จะบอกว่าเอาแต่ใจ อันนี้พวกมึงก้อรู้กันแล้ว แต่...มันยิ่งกว่านั้น
คือ...ถ้ากูอยากได้ไรนะ กูต้องได้!!! (เลวป่ะ) ของๆเพื่อนเรยมาเปนของกูหมด 555 (แต่ตอนนี้กูไม่เปนอย่างนั้นละนะ ก้อแค่เอาแต่ใจเล็กน้อยถึงปานกลาง) แต่ก้อไม่ได้เอาไปเลยนะ เอามาเล่นแป๊บนึงก้อคืน ก้อไม่ได้เลวขนาดนั้นนนน คืนไปหมดแระ แต่ก้อนะ...ก้ออยากจะขอโทดเพื่อนๆที่เดือดร้อน ไม่ได้ตั้งใจ ก้อเค้ายังเด็กอ่ะ
เรื่องที่สอง...ทะเลาะกะอ้อย (อ้อยใจ..พี่สาวเค้าอ่ะ) จิงๆก้อเป็นประจำแหละ แต่มีครั้งนึงนะ โกดมัน แต่ไม่รุว่าเรื่องไร...จำไม่ได้ จำได้แต่ว่า อ้อยเข้าบ้านมา แล้วโอมก้อไม่พูดด้วย ไม่ให้อ้อยใช้โน่นใช้นี่ ไม่ให้ยืมโน่นยืมนี่ ไม่...ไม่ให้แม้แต่นั่งเก้าอี้ มันเลยต้องนั่งพื้น...แล้วมันก้อร้องไห้ด้วย กะลังคิดว่ากูเลวอีกล่ะซิ..เอาน่ามันเปนเรื่องของพี่น้อง พวกมึงไม่เข้าใจหรอก เพราะกูก้อไม่เข้าใจ กูยังเด็ก (อ้างได้ตลอด) แต่มีรูปยืนยันนะ...ย่าถ่ายไว้ ขำดี
เรื่องที่สาม...รู้ป่าวว่ากูกะอ้อย เรียกแทนตัวเองว่าเพื่อน น่ารักป่ะ!!! แบบว่า...เพื่อนว่านะ อ้อยน่าจะ....ไรแบบเนี้ย ก้อเหมือนเพื่อนกันนิ เกิดห่างกันแค่หกเดือน เลยสนิทกันมากมาย (ตอนเด็กๆเค้านึกว่าเปนฝาแฝดกัน) แล้วก้อไม่เคยพูดคำหยาบกันเรยนะ...จนกระทั่งเข้ามหาลัย ก้อแอบมีหลุดๆกันบ้าง...นิดนึง แต่ไม่ใช่นิสัยอ่ะ...555 เออ++แล้วปู่กะย่าที่กูเรียกอยู่น่ะ จิงๆเป็นตากะยายกูนะ แต่กูเรียกตามอ้อย
เรื่องที่สี่...รู้ป่าวว่าตั้งแต่เด็กจนถึงม.ปลาย กูไม่เคยพูดคำหยาบเลย นอกจากคำว่า กู มึง เหี้ย สามคำนี้เท่านั้น!!! ขนาดคำว่าขี้กะตูด กูยังไม่เคยพูดเลยนะ จนกูมารู้จักกะพวกมึง กูรู้สึกว่ากูหยาบคา(ว)ย ขึ้นเยอะเลย++ไม่ดีเลยเนอะ...จี๊ดเนอะ
เรื่องสุดท้าย...ไมมันหมดเร็วจังวะ ไปๆมาๆกูว่ากูมีเรื่องจะบอกพวกมึงมากกว่านี้อีกนะ กูจะบอกว่ากูเปนนางฟ้า...ทุกเรื่องที่ผ่านมากูอภัยให้หมด กูไม่โกดไม่โทดใคร ไม่ใช่!!! นั่นมันเรื่องนานมาแล้ว จิงๆจะบอกว่าที่กูเป็นนางฟ้าอ่ะ คือเวลากูห็นคนแก่ที่ต้องทำไรคนเดียว ทำท่าทางงงๆ ไม่มีคนดูแล หรือที่ยังต้องลำบากอยู่ กูเส้ามากเลยนะ มันหดหู่งัยไม่รุ แบบกุจะทำไรต่อไม่ได้เรยนะ (ไม่รุเปนไร เปนเฉพาะกะคนแก่..เด็ก คนพิการ กูก้อไม่ขนาดนี้) เส้าว่ะ...เขียนจบกูทำไรไม่ได้เลยเห็นมั๊ย...นี่แหละที่กูบอกว่ากูเปนนางฟ้า...ใจดี
หมดและห้าเรื่อง เพลินดี...มึงคิดว่ารู้จักกูมากขึ้นมั๊ย หรือกะลังคิดว่าไม่อยากรู้จักกู แต่สายไปละ เพราะกูรู้จักมึง กูรักพวกมึง และอยากรู้จักมึงมากขึ้น โดยเฉพาะ...
อีแป๊ก...กูไม่รุว่ามีใคร tag มึงไปรึยัง แต่กูอยากรู้ความลับมึง ก่อนมึงจะไปเปนซุปเปอร์สตาร์
จี๊ด...กลับมาอัพสเปชได้แล้ว โอมอยากอ่าน
พี่ป๊อย...ไม่มีสเปซล่ะซิ ทำซะ ไหนๆก้อมาอยู่ร่วมรุ่นกันแล้ว
มิ้ว...อยากฟังเรื่องฮาๆของมิ้วมั่งอ่ะ
ญิ...กูรู้ว่ามึงคงจะงง แต่เพื่อนกูเล่นมา กูเลยอยากเผยแพร่!! บอกเรื่องที่มึงไม่เคยบอกใครห้าเรื่องนะ แล้วก้อส่งไปอีกห้าคน...ขำๆน่า
2/6/2007 ก้อเค้าจะรัก...ตัวเอง...เวลาที่ฉันงี่เง่าที่สุด คือเวลาที่อ่อนแอที่สุด
และเวลาที่ฉันเหงาที่สุด คือเวลาที่ฉันต้องการเธอที่สุด...
จริงอยู่ว่ามันอาจจะฟังดูงี่เง่า ไร้สาระ
จนน่ารำคาญ
แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากให้เธอเข้าใจ
แต่มันคงยากที่จะเข้าใจ จนกลายเป็นความไม่เข้าใจมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ
ไม่เป็นไร...ช่างเถอะ
ไม่เข้าใจ...ไม่เป็นไร
อยากจะเก็บความทรงจำดีดี มากกว่าที่จะต้องเกลียดกัน
อยากจะฟังคำพูดดีดีในเมื่อวาน มากกว่าคำพูดแย่ๆในวันนี้
อยากจะอดทนกับความเหงา มากกว่าต้องเสียใจกับความอ่อนไหว
อยากจะเข้มเข็งซะที มากกว่าต้องเสียน้ำตา
ถ้าสิ่งที่ผ่านมา สอนให้เราโตขึ้น
เรื่องที่ผ่านมาก้อคงสอนให้เราเลือกได้ว่า เราควรรักใคร
เพราะเราจะเลือกรักตัวเอง ดีกว่าจะรักใคร
เพราะเราจะเลือกรักตัวเอง ดีกว่าจะต้องเสียใจ
และเราจะเลือกรักตัวเอง ดีกว่า...สบายใจ
เหงานะอยู่คนเดียว...แต่สบายใจกว่า
สัญญานะ...จะไม่ทำให้ตัวเองเสียใจอีก
เค้าทำให้เราเสียใจ ครั้งเดียว ครั้งเดียว...แต่เรายังเป็นพี่น้องกันได้
ยินดีและรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้คุย...คิดถึงนะ
เธอทำให้เราเสียใจ ทุกครั้ง ทุกครั้ง...แต่เรายังต้องเปนพี่น้องกัน
เพราะความผูกพันหรือจำเปน
ขอโทดที่รบกวน งานเยอะใช่มั๊ย ทำงานเถอะนะ
1/26/2007 ไม่พอเรารักกันหรือแค่คิดว่าเรารักกัน
คำว่ารัก...มันมีนิยามอันสวยหรู ต้องอย่างนั้น ต้องอย่างนี้
ไม่ยกตัวอย่างละนะ คงจะพอรู้กันมาบ้าง
แต่เอาเข้าจิง...คุณคิดว่าคูณรู้จักคำว่ารักดีแล้วหรอ???
มันจะต้องเปนยังงัย...คุณแน่ใจแล้วหรอ
ไอ้ที่พูดว่ารักน่ะ มันรักกันจิงรึเปล่า???
บททดสอบบทหนึ่งที่ทำให้เรารู้ว่า...เราไม่รู้จักคำว่ารักดีพอ เรารักกันไม่พอ
เรากับเธอ
เรารักเธอ เราคิดว่าเรารักเธอ แต่เราก้อรักเธอไม่พอ พอที่จะอดทนกับเธอและไม่หวั่นไหวไปกับใครคนอื่น
เรากับเค้า
เรารักเค้า เราคิดว่าเรารักเค้า แต่เรารักเค้าไม่พอ พอที่จะให้เค้ามีอิสระอย่างที่เค้าอยากจะเปน
เค้ากับเรา
เค้ารักเราจิงรึเปล่าไม่รู้ แต่นั่นมันก้อไม่มากพอ ที่จะทำให้เค้าอยากอยู่กับเรา
เธอกับเรา
เธอรักเราจิงรึเปล่าไม่รู้ แต่มันก้อไม่มากพอที่จะทำให้เธอลืมเรื่องราวที่ผ่านมา
สุดท้าย...ใครรักใคร ที่ผ่านมาคืออะไร มันคือความรักหรือเปล่า ??
ไม่มีใครถูกใครผิด ในเรื่องที่เกิดขึ้น
และก้อจะไม่โทดใครทั้งนั้นในเรื่องที่เกิดขึ้น แม้แต่ตัวเอง (เหนแก่ตัวจัง)
ในเมื่อความรักใช้ความรู้สึกมากกว่าเหตุผล
และในเมื่อเราไม่เข้าใจคำว่ารักดีพอ เราคงแค่คิดว่าเรารักกัน
ตอนนี้...คุณรู้จักคำว่ารักดีพอรึยัง???
เราคนนึงล่ะ!!! ที่คิดว่าเราไม่รู้จักคำว่ารักที่ดีพอ
แต่เราเรียนรู้ที่จะเข้าใจคนที่เราคิดว่าเรารัก...ดีพอ เราเคารพในการตัดสินใจของคนที่เราคิดว่าเรารัก
เราเข้าใจในสิ่งที่เขาเปน (มากขึ้น)
แค่นี้มันก้อดูจะมีเหตุผลมากพอ ที่จะทำให้ความรู้สึกนั้น...เกิดเปนคำว่ารักได้
แม้ว่ามันจะผ่านไปหรือสายไป
จนเปลี่ยนสถานะไปแล้ว
เราก้อยังรัก แม้จะไม่ใช่ในฐานะคนรักก้อตาม
รักนะ...พี่ชาย บททดสอบความรัก...ที่เราผ่านไปไม่ได้
อย่างนี้เราเรียกว่ารักกันมั๊ย...
สุขใจเล็กๆ...มาถึงวันนี้...วันดีดีก้อมีเหมือนกัน
แม้บางอย่างอาจไม่ได้เปนอย่างที่ฝันไว้...แต่ก้อไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น
จบโปรเจคซะที...ไม่ได้ดีเท่าไหร่ แต่ก้อโล่งใจที่ผ่านมาได้
....กูเส็ดแล้ว...
ขอบคุณความหวังดีและความช่วยเหลือจาก เพื่อนๆพี่ๆ
อบอุ่นจิงๆ
อบอุ่นกับเพื่อนๆ และชาวสมาคมแม่บ้าน (แลนด์สเคป)
อบอุ่นกับพี่น้องสายรหัสและพี่ๆแลนด์สเคป
อบอุ่นกับเพื่อนเก่า ที่อยู่ข้างๆตลอดเวลา (ตลอดเวลาจิงๆ)
อบอุ่นจิงๆ
ตอนนี้ได้หยุกกะเสดแฟร์ ได้พักกันซะที
ได้กิน ได้เที่ยว ได้นอน
เอาให้คุ้มนะ...แล้วค่อยมาเริ่มกันใหม่
สู้ๆ
**เพื่อนที่จบกัน เหนื่อยหน่อยนะ แต่เด๋วก้อจบกันแล้ว เอาใจช่วย...คิดถึงทุกคนเลย แล้วเด๋วเราไปเที่ยวกันนะ**
ดีใจที่ที่เข้ามาอ่านนะคะ แต่ไม่มีอะไรแล้ว อย่าคิดมาก
มันผ่านไปแล้ว ขอบคุณสำหรับสิ่งดีดีที่ผ่านมาค่ะ
อย่าคิดว่าตัวเองไม่ดีนะ อย่างน้อยเค้าก้อมีพี่ชายดีๆเพิ่มขึ้นอีกคน
1/7/2007 สดใส..สดใส5 4 3 2 1
Happy New Year
ปีใหม่มาแล้ว...แต่ไม่เหนรู้สึกว่าได้พักผ่อนเลย
งานเยอะจัง>>งานเพื่อสังคมอ่ะนะ
ฟ้าวันใหม่...สดใสกว่าเมื่อวาน>>จิงๆด้วย
ผ่านมาได้แล้ว
เก่งจัง!!
วันนี้สบายใจที่สุด ไม่มีน้ำตา ไม่เสียใจและไม่เสียดาย
(ไม่โกรธ และไม่โทดใคร)
ได้ทำทุกอย่าง เท่าที่โอกาสจะมี
พยายามแล้ว
...จน...
ตอนนี้เข้าใจและยิ้มได้กับทุกเรื่องราว
เรียนรู้ถึงความผูกพัน ความเปลี่ยนแปลง และเวลา
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเองทั้งนั้น ....
เข้าใจเหตุผลของตัวเอง
เข้าใจเหตุผลของเค้า
เชื่อในการตัดสินใจของตัวเอง
เชื่อในการตัดสินใจของเค้า
....
แต่นะ...กว่าจะผ่านมาได้>>>
เริ่มต้นปีใหม่กะชีวิตใหม่
อยู่กะตัวเอง
อยู่กะเพื่อนๆ (ถ้าไม่มีพวกแก คงแย่ว่ะ)
อยู่กะงาน
อยู่กะครอบครัว
สุขใจแล้ว...
Happy ปีใหม่ นะ
มีความสุขมากๆ เริ่มต้นกะสิ่งใหม่
แล้ว
.
.
.
ลองมองมุมใหม่ดูซิ...ชีวิตจะสดใสขึ้นเยอะเลย
ไม่ว่าเจอสิ่งใด เนิ่นนานไปก็แปรเปลี่ยน สักวัน
เคยวิ่งตามความฝัน แต่บางครั้งก็ต้องหยุด แค่นั้น เมื่อก่อนเคยรัก เคยผูกพัน แต่มาวันนี้มันเป็นเพียง คนเคยได้รู้จักกัน วันนี้มีสุขใจ แต่ต่อไปสักวันคง วุ่นวาย หากความทุกข์ทนจางหาย อาจมองเห็นความสุข อีกครั้ง จึงทำให้ฉัน ได้เข้า(มั่น)ใจ ทุกสิ่งเปลี่ยนผันสักเท่าไร ฉันจะก้าวเดินต่อไป อย่าลืมเรื่องราวที่ผ่านที่เคยได้เจ็บช้ำ ยังมีเรื่องราวที่ดีที่เคยได้จดจำ เก็บคืนและวันที่ผ่านที่เคยได้ปวดร้าว ยังมีเรื่องราวที่ดีที่รอให้จดจำ วันที่ทำผิดไป อาจเจอใครที่เข้าใจ สักคน ในความมืดมนสับสน อาจเจอคนที่จริงใจ ไม่ยากนัก จึงทำให้ฉัน ได้เข้า(มั่น)ใจ ทุกสิ่งเปลี่ยนผันสักเท่าไร ฉันจะก้าวเดินต่อไป ในความมืดมิดยังมีดวงดาว และแดดยามเช้าพาให้เราก้าวไป Ps.ซวยรับปีใหม่ รถเสียและโดนชน
งดเที่ยวกันซักพักนะ ...ไปทำบุญกันดีกว่า 12/24/2006 เข้าใจละครั้งนึง...เคยคิดว่าคนคนนี้ไม่ใช่คนที่เราอยู่ด้วยแล้วมีความสุข
ครั้งนึง...เคยคิดว่าอีกคนต่างหาก ที่ทำให้เรายิ้มได้
ครั้งนึง...เคยทิ้งให้ใครคนนึงต้องเหงา
ครั้งนึง...เคยมีความสุขกับอีกคน จนมองไม่เห็นใครอีกคน
ครั้งนึง...เคยคิดว่าคนนี้แหละ ที่ใช่สำหรับเรา
ครั้งนึง...เคยมีแต่เค้า
ครั้งนึง...เคยมีความสุข ที่คิดว่าสุขที่สุดในชีวิต
ครั้งนึง...เคยมีคนทำให้เชื่อใจ จนมั่นใจกับความรักครั้งนี้
ครั้งนึง...เคยงมงาย จนใครเตือนก้อไม่ฟัง
ครั้งนึง...เคยหลงเชื่อ จนตาบอด
ครั้งนึง...เคยถูกทิ้ง
ครั้งนึง...เคยร้องไห้แทบขาดใจ
ครั้งนึง...เคยอยู่คนเดียวไม่ได้
ครั้งนึง...เคยคิดถึง และหวังว่าเค้าจะกลับมา
ครั้งนึง...เคยพยายามตัดใจ แต่ทำไม่ได้
ครั้งนึง...เคยพยายาม พยามยาม เพื่อให้เค้ากลับมา
ครั้งนึง...เคยติดอยู่ภาพเวลาเดิมๆ และลืมไม่เป็น
ครั้งนึง...เคยเก็บแต่สิ่งดีดี เก็บแต่ความทรงจำดีดี
ครั้งนึง...เคยคิดว่าเค้าดี จนไม่ฟังคนรอบข้าง
ครั้งนึง...เคยปกป้องเค้า (ก้อเค้าเปนคนดีของเรานิ ใครว่างัย...ชั้นไม่เชื่อ)
ครั้งนึง...เคยมีคนเตือน ให้เราตาสว่าง
ครั้งนึง...เคยไม่เชื่อ เค้าไม่ได้เปนอย่างนั้น
ครั้งนึง...มันผ่านไปแล้ว
วันนี้...วันที่อะไรๆมันเปลี่ยนไป
วันนี้...วันที่เข้าใจอะไรมากขึ้น
วันนี้...วันที่รู้อะไรมากขึ้น (ไม่อยากจะเชื่อ)
วันนี้...วันที่รู้สึกฉลาด และตาสว่างขึ้น
วันนี้...วันที่เราเองที่เริ่มจะเปลี่ยนไป
วันนี้...วันที่พยายามจะไม่เกลียด
วันนี้...วันที่พยายามจะเก็บแต่ความทรงจำดี
วันนี้...วันที่ไม่อยากอยากจะนึกถึง...ครั้งนึง...ที่ผ่านมา
วันนี้...วันที่รู้สึกว่าโดนหลอก
วันนี้...วันที่ทำใจได้ แต่เจ็บใจ
วันนี้...วันที่หัวเราะได้ กับความโง่ของตัวเอง
วันนี้...วันที่เข้าใจความหวังดี ของคนรอบข้าง
วันนี้...วันที่อยากจะขอโทด ที่ทำให้หลายคนเป็นห่วง
วันนี้...วันที่อยากจะขอโทด ที่เคยไม่ฟังคำเตือน
วันนี้...วันที่จะขอบคุณ ทุกกำลังใจ
วันนี้...ไม่เปนไรแล้วจิงๆ
ตอนนี้...รู้แล้วว่าใครเปนใคร
ตอนนี้...รู้แล้วว่าใครที่หวังดีและคอยเปนห่วงเสมอ
ตอนนี้...รู้แล้วว่าใครที่อยู่ข้างๆ (ถึงแม้จะห่างหายไปบ้าง)
ตอนนี้...รู้แล้วว่า เราเคยแย่ขนาดไหน
ตอนนี้..รู้แล้วว่าเค้าดีกับเราขนาดไหน
ตอนนี้...รู้แล้วว่าเคยทำให้เค้าเสียใจขนาดไหน
ตอนนี้...รู้แล้วว่าเราผิดเอง
ตอนนี้...รู้แล้วว่าเคยคิดผิดตั้งแต่..ครั้งนั้น
ตอนนี้...รู้แล้วว่ามันคงสายไป
ตอนนี้...รู้แล้ว
12/5/2006 ก้อมันเปนคนอย่างเงี้ย...เรื่องเดิม เดิมมาถึงวันนี้...บอกตรงๆว่า ยังทำใจไม่ได้ ยังลืมไม่ได้
ทำไมดื้อจังนะ
เจ็บไม่จำซะที เปนไรไป??? จำได้ว่าตัวเองไม่เคยเปนอย่างนี้
ขอโทดทุกคนที่ให้กำลังใจเสมอมา ขอโทดที่ทำไม่ได้...
รู้น่าว่า >>เปนห่วง<<
แต่ขอเวลาหน่อยนะ แล้วจะไม่คร่ำครวญ ให้พวกแกรำคาญอีกเลย
ก้อเปนคนอย่างเงี้ย
ให้โอกาสกับความหวังเสมอ แม้มันจะผิดหวังก้อตาม
แต่ก้อดีกว่าเสียดายที่ไม่ได้ทำ
คิดซะว่า...ยังงัยก้อเท่ากับที่เดิม
ตั้งใจว่า...จะตัดใจแล้วนะ ไม่อยากรบกวน กลัวเค้าจะรำคาญและลำบากใจ
แต่สุดท้าย...ก้อทนไม่ได้ซะที ขอโทดนะคะ
.
.
.
คิดซะว่า...อย่างน้อยก้อได้รู้จักคนดีดี เพิ่มขึ้นอีกคนนึง
.
ความรักไม่จำเปนต้องจบด้วยการครองครอง เปนเจ้าของ
ขอแค่ได้อยู่ห่างๆ ห่วงใย และเห็นเค้ามีความสุขในสิ่งที่เค้าต้องการ ก้อพอแล้ว
<แหม...เป็นคนดีจังนะ>
เมื่อไหรจะทนได้กะความเหงา
เมื่อไหร่จะยิ้มกับมันได้
นานแค่ไหน...ไม่รู้
<<เหงาที่ต้องอยู่คนเดียว ทั้งๆที่เคยมีคนข้างๆเสมอ...มันแย่กว่า...เหงา...เพราะไม่เคยมีใครนะ>>
ps. ถ้าเกิดเข้ามาอ่าน ก้ออย่าคิดมากนะ
ไม่เปนไรแล้ว ไม่ต้องเปนห่วง
ดูแลตัวเองดีดีนะ
คิดถึงเสมอค่ะ 11/28/2006 ......
..
...
เหมือนเดิม ก็ฉันยังคงเหมือนเดิม
แต่ฉันเข้าใจ ว่าอะไรมันผ่านไปแล้ว ฉันและเธอ ต่างก็มีหนทาง ต่างคนต่างไป กั้นไว้แค่ทางเดิน แม้ว่าจะจบแล้ว แม้เธอจะไม่รัก แต่ว่าตัวฉัน ยังคงคิดคงฝันอยู่ในหัวใจ ให้ใจมันยังพริ้ว..ปลิวอยู่กับความรักที่ฝังในใจ จะเก็บมันเอาไว้ข้างใน จะเก็บมันเอาไว้ (ตลอดไป) หัวใจ มันยังไม่ลืมภาพเรา เรื่องเก่าๆ ก็ยังคงไม่จางหาย เรื่องดีๆ เมื่อฉันมีเธอข้างกาย ยังคงจำได้ ลึกซึ้งไม่ลืมเลือน 11/17/2006 แล้วมันก้อจะผ่านไป!!!รู้สึกว่า>>>ตอนนี้
หมดแรงแล้ว
เหนื่อยกับการใช้ชีวิตอย่างรอคอย
คาดหวัง
อยู่กับวันเก่า เก่า
ภาพเก่า เก่า
ที่ได้แต่หวังว่ามันจะดี
...
แล้วมันจะดีขึ้น
แล้วมันจะผ่านไป
แต่
เมื่อไหร่มันจะผ่านไปได้นะ
เคยมั๊ย
ที่คิดว่าตัวเองอยู่ไม่ได้
ลืมไม่ได้
ทำใจไม่ได้
...
ถึงวันนี้ก้อยังทำใจไม่ได้
พยายามจะทำให้มันดี
ให้เหมือนเดิม
อยากเป็นอย่างเดิม
...
แต่มันผ่านไปแล้ว
ถึงเวลาที่ต้องเข้าใจ
พยายามเข้าใจ
และผ่านมันไป
...
ทั้ง ทั้งที่มันยาก
บอกกับตัวเอง
ว่าต้องโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น
ทุกทุกวันที่ผ่านไป
...
ต้องโตขึ้นกว่าวันนี้
อยู่กับตัวเองดีกว่ามั๊ย???
เหนื่อยก้อหยุด
หมดแรงก้อพัก
...
รักตัวเองบ้างดีมั๊ย???
.
.
.
ขอโทดที่ความรักมันยังมี
ก้อฉันมันลืมไม่เปน!!!
ขอโทดที่ยังคิดถึงเธอ...มันรักและลืมไม่เปน
<>
><
<>
><
...และฉันจะจำเพียงเธอเรื่อยไป ไม่ลืมว่าใคร ทำให้ฉันมีความสุขเหลือเกิน...
11/2/2006 ไม่เปนไรแล้ว (มั้ง)ผ่านไปกี่วันแล้วไม่รู้ รู้แต่ว่าแต่ละวันผ่านไปช้าจัง
กับการทำใจและยอมรับสิ่งที่กิดขึ้น (มันเร็วจนทำใจไม่ได้)
แต่ก้อนะ...ทำงัยได้
มีคนบอกว่าคนเราเกิดมาเพื่อเรียนรู้กับ 3 สิ่ง
...ความผูกพัน...
...ความเปลี่ยนแปลง...
...เวลา...
และเมื่อความผูกพัน มันเปลี่ยนแปลงไป
ก้อต้องใช้เวลา...เพื่อทำใจ
และรอรับความผูกพันใหม่ที่จะเกิดขึ้น
หรือ
ยิ้มรับกับความผูกพันที่เปลี่ยนไป
(แต่คงไม่มีอะไรแทนที่หรือทำให้ลืมได้)
>>>อยากจะพูดได้เต็มปากว่า
ไม่เปนไรแล้ว ไม่ต้องห่วง
แต่คงต้องใช้เวลาอีกนิดนึงนะ
สำหรับช่วงเวลาแย่ๆที่ผ่านมา
ขอบคุณทุกคนที่อยู่ข้างๆนะ
(พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ...ซึ้งใจจัง)
ขอโทดที่ทำให้เดือดร้อนและเป็นห่วง
ตอนนี้...ดีขึ้นแล้ว
ยังงัยก้อจะบอกว่าไม่ได้โกรธและไม่เปนไร
เข้าใจสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น
ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่ผ่านมา...จะเก็บไว้อย่างดี
คิดถึงนะ
10/27/2006 จะพร้อม...จะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลงอาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน ยังงัยก้อจะบอกว่า ไม่เปนไร
|
There are no categories in use.
|
|||
|
|
